STARCIE BABECZEK
Witajcie w Starciu babeczek. Dziękuję, DJ-u Palce Lizać.
Mam dla was nie najlepsze wieści.
Mieli nam dziś sędziować goście specjalni.
Słynna grupa taneczna Jabbawockeez.
Niestety ich tu nie widzę.
Nie chcę tego słuchać.
Nie wiem, co się stało.
„NAJLEPSZA GRUPA TANECZNA AMERYKI”
CAŁY WYSTĘP MOŻNA ZOBACZYĆ NA STRONIE WWW.STARCIEBABECZEK.COM
Proszę o brawa dla Jabbawockeez. Do zobaczenia za chwilę.
Świetna robota, Dev.
Jest problem z ostatnią częścią programu.
Co jest, Lawrence?
Jabbawockeez nie zdejmują masek.
Muszą. Mają spróbować babeczek.
Podobno mają tak zapisane w umowie. Powinniśmy byli ją wcześniej przeczytać.
To ty jesteś producentem. Wynająłeś ich.
Kurczę. Powaga?
Będziemy się obwiniać?
Może pora wytrzeć mleko spod nosa i wymyślić jakieś rozwiązanie.
Może część z nich będzie tańczyć z przodu,
a jeden zanurkuje za stół i zje babeczki?
- To się nazywa praca zespołowa. - To był mój pomysł.
Znowu zachowujemy się jak dzieci?
Idę przedstawić Wockeez nasz pomysł.
- Cześć, Dev. - Jak się masz, Liso?
- Poprawię ci makijaż. - Jasne.
- Jesteś Hindusem? - Tak.
Mam kolegę Hindusa, może go znasz.
Nie rób tego.
Nie zaczepiasz białych, mówiąc: „Jesteś biały, co nie...”.
Mówił, że studiowaliście razem. Rohan?
Zgadza się, znam go. Mój błąd.
- To jedyny nierasistowski przypadek. - Dev,
jeszcze jedno.
Na koniec powiedz: „Dzięki Jabbawockeez za pobłogosławienie sceny”.
- Nie. - Musisz. Tak jest w umowie.
Masz to zrobić z werwą.
- Czemu nikt nie przeczytał umowy? - Przeczytałem.
Przejrzałem, ale niezbyt dokładnie. Umknęło mi parę stron.
- Jezu. - Cholercia.
Stresujesz mnie.
Musisz czyścić zęby podczas nagrania?
Raczej! Kamień to skurwiel. Działa jak termity na twoje zęby.
Zabrania mi czyścić zęby.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIA
Rywalizacja skończona, przyszła pora na starcie babeczek.
Jaką decyzję podejmą sędziowie?
Czas na próbę smaku, Wockeez.
PRÓBA SMAKU WERSJA TANECZNA
Jabbawockeez obowiązuje zasada niezdejmowania masek.
Stąd taniec zamiast tradycyjnej degustacji.
Nie wiem, czy chodzi o zachowanie anonimowości,
ale jak dla mnie to nic wielkiego.
Program trwa 30 minut, podkręćcie tempo.
Wystarczy ugryźć babeczkę.
Taniec zakończony. Nareszcie.
Jaki jest werdykt?
Wygrywa Jake's Cakes z Henderson w Newadzie
i ich babeczka Red Velvet Underground.
Nazywam się Dev Shah. Oglądaliście Starcie babeczek.
Dziękuję Jabbawockeez za pobłogosławienie sceny.
Do następnego odcinka. Trzymajcie się słodko.
PRODUCENT WYKONAWCZY
KOPRODUCENT
- Niespodzianka! To my. - Jezu!
Jak tu weszliście?
- Nie było ochrony. - Bez problemu.
No tak.
Dzięki za to przeżycie.
Nie marzyliśmy, że zobaczymy ich z tak bliska.
Jesteśmy ich fanami. Możemy się z nimi spotkać?
Jaramy się.
Jasne.
Tak!
- Ćwiczyliście to? - Tak.
Moi koledzy chcieli się z wami przywitać.
O Boże, to Joe „Punkee” Larot,
Rynan „Kid Rainen” Paguio. Phil „Swagger Boy” Tayag.
- Jak ich rozpoznajecie? - Po ruchach.
To był chyba wasz najlepszy występ
od gali Billboard Music Awards w 2013.
Było nawet lepiej niż z Shaqiem podczas meczu gwiazd NBA w 2009.
Nazywam się Arnold, to jest Brian.
Wiemy, że nie możecie rozmawiać.
Chcieliśmy oddać wam hołd, wykonując ukłon JabbaBow.
Co jest, kurwa?
Wystarczy. Pewnie muszą iść na kolejny występ.
Trzymajcie się.
- Nie spiąłem się za bardzo? - Byłeś świetny.
Dzięki, że nas zapoznałeś. Chcesz skoczyć coś zjeść?
Nie mogę. Idę na kolację z Jeffem Pastore.
Tym z telewizji? Z Szefem Jeffem?
Tak, jest moim producentem. To mój szef.
Uwielbiam Stół Jeffa.
Widziałeś odcinek o Wietnamie? Był Pho-nomenalny.
Czy ktoś już to powiedział?
- Pewnie kiedyś. - Nie wiem. To było niezłe.
Nie znałem tego.
Robicie coś teraz? Francesca i Pino są w mieście.
- Idziecie do Brooklyn Museum? - Nie.
Wockeez będą błogosławić dział dziecięcy w obuwniczym w Queens.
Musimy zająć miejsca.
- Zasłonisz dzieciom cały widok. - Kto pierwszy, ten lepszy.
Cześć! Jak miło cię widzieć! Nie wierzę, że tu jesteś!
Ani ja.
- Ciągle jesteś Włoszką. - Tak.
- Jak się masz? - Dobrze.
- Gdzie twój chłopak, pan Pino? - Musiał pracować.
Ma spotkanie z dystrybutorem płytek, więc jestem sama.
- Ten to kocha płytki. - Wiem.
Co myślisz o Nowym Jorku?
Nie wiem.
- Jest tu tyle wszystkiego. - Jasne.
Powinni umieścić to na koszulkach.
Mówię poważnie.
Cały dzień chodzę po mieście i gapię się na budynki.
Podoba mi się.
To urocze.
Muszę ci coś powiedzieć. Umieram z głodu.
Możemy obskoczyć muzeum w trzy minuty i pójść coś zjeść?
Co to znaczy?
- Będziesz grzeczny, to dam ci ciastko. - Umowa stoi.
Wejdźmy.
Jak tam teleturniej?
Nie jest to najambitniejsze, ale ujdzie.
Mogę być szczera?
Proszę. Poużywaj sobie.
Obsmaruj program, jak tylko chcesz.
Nie rozumiem. Dlaczego ludzie go oglądają?
To tylko program o ludziach jedzących babeczki.
Nie wiem. Ja go tylko prowadzę.
Przedstawiam uczestników, a na koniec ogłaszam zwycięzcę.
Serio? Tylko tyle? Nie mogą tego napisać na ekranie?
Piszą, ale ja mówię to z entuzjazmem w głosie.
- To ważne. - Czekaj.
Chcę to usłyszeć.
- Teraz? - Tak.
- No dalej. - Nie ma mowy.
We Włoszech nie ma takiego programu. Proszę, zrób to tylko raz.
Pięknie proszę.
„Powitajmy przybyłą prosto z Cleveland
Karen z Karen's Confections!”.
To było straszne.
Chciałam zobaczyć tę instalację.
Nosi tytuł Przyjęcie.
Super.
Tylko mnie przypomina to pochwy?
To ma pokazać, że wszystkie te kobiety w historii
były dyskryminowane tylko dlatego, że miały pochwy.
Ta miała pochwę-pianino.
Nie pójdę z tobą więcej do muzeum.
Jak udała się randka?
Spędziłem uroczy wieczór z damą o imieniu Priya.
Jak ją poznałeś?
Przez jedną aplikację randkową.
Co to takiego?
Obczajasz w niej ludzi. Klikasz na osobę, która ci się spodoba.
Jeśli ta osoba kliknie na ciebie, zostajecie dopasowani.
Możecie zacząć rozmawiać i umówić się na randkę.
- Brzmi jak wariactwo. - Szaleństwo.
Może, ale poznajesz ludzi. Dobrze bawiłem się z Priyą.
Opowiedz mi o waszym wieczorze.
Najpierw poszliśmy do winiarni,
potem do jednego baru na dachu,
a potem całowaliśmy się w taksówce.
Co potem? Zadzwoniłeś do niej następnego dnia?
Wysłałem jej SMS-a. Napisałem...
Nieźle.
„Dziękuję za uroczy wieczór.
Zazdroszczę poduszce, która utuli cię dziś do snu”.
Niezłe, co?
To miła wiadomość! Ty nie pomyślałabyś, że to słodkie?
Zrobiłabym tak.
Priya zaproponowała kolację w czwartek.
Mam rację, ty nie. Ja wygrywam. Do widzenia.
Idę popatrzeć na pochwy.
Jestem umówiony z Szefem Jeffem.
Proszę tędy.
Oto on!
- Cześć. - Witaj.
Chodź tu, bracie.
- Jak tam? - Dobrze.
Wybacz, że nie udało spotkać się wcześniej.
Nie ma sprawy.
Będę szczery, to dziś moja trzecia kolacja.
- Sporo. - Nie moja wina.
Wpadłem do Shuko przywitać się z kolegą, a on kazał mi próbować tuńczyka.
Takie życie.
Spróbowałem w sumie dziesięciu potraw.
Potem poszedłem do Casa Mono na drinka z przyjacielem,
a skończyło się na zjedzeniu przepysznej paelli.
Kurwa, co za wieczór.
Będę z tobą szczery, to moja pierwsza kolacja.
Na obiad zjadłem pół marnej sałatki.
Drugie pół wyrzuciłem.
- Słusznie. - Z ukłonami od szefa kuchni:
ośmiornica alla pizzaiolo, carpaccio po piemoncku
i świeża mozzarella naszej produkcji.
Dzięki, Tim.
Coś jest nie tak z mozzarellą.
Tak jak myślałem. Zajebista. Poprosimy o dokładkę.
- Już lecę. - Powstrzymaj mnie.
Jem trzecią kolację.
Może dostaniemy zawału?
Świetnie. Możesz naprawdę go dostać.
To lubię.
Chodzą słuchy, że spędziłeś trochę czasu w Italii.
Prawda czy fałsz?
Prawda. Byłem parę miesięcy w Modenie. Uczyłem się robić makaron.
Żartujesz! W kolebce tortellini in brodo. Kręciliśmy tam Stół Jeffa.
- Najlepszy odcinek. Widziałeś? - Tak.
Pamiętasz scenę w kawiarni ze starszym gościem w kapeluszu?
Nie, wybacz. Byłeś tak nakręcony, więc skłamałem, że to widziałem.
- Świetne. Wyślę ci linka. - Dobra.
Tim, kurwa, gdzie moja mozzarella?
Żartuję. Uwielbiam cię, powaga.
Zapraszam cię na grilla. Lepiej przyjdź, draniu.
Załatwiłem mu tę pracę.
Ale dobre.
Ulubione tacos w Nowym Jorku?
Al pastor z Los Tacos No. 1.
Niemożliwe. Moje też. Zajebiste miejsce.
Ziomki od tacos.
Muszę cię zabrać do El Fogon w Playa del Carmen w Meksyku.
Spójrz tylko na to al pastor.
- Nieźle. - Podnieciłeś się kiedyś na widok mięsa?
Mnie zaraz eksplodują spodnie. A tobie?
Nie, ale wygląda to naprawdę dobrze.
Uwielbiam twoją pasję.
Coś czuję, że zjemy razem niejeden posiłek.
Co robisz w piątek?
Urządzam pożegnalną kolację. Przyjdź z kimś.
Przyjdę. Kto się żegna?
Ja. Urządzam obiad w Stonehenge.
Mam czwartą kolację z ekipą mojej fundacji Jeff Dzieciom.
Kocham te dzieci.
Nie padnij na zawał.
- Mogę rachunek? - Na koszt firmy.
Niech cię, ty sukinsynu!
Ciągle to robią. Podziękuj w moim imieniu.
Zapomniałbym.
Ten szampan jest dla ciebie.
- Nie musiałeś. - Jesteśmy ziomkami od tacos, jasne?
- Odezwij się. - Pewnie.
Kurczę.
Cześć, piękny.
Randka z Priyą. Potrzebuję rady!
Jacha. Dzwoń.
Opowiedz, co zamierzasz. Krok po kroku.
Dobra.
Zaczniemy od drinków w PDT.
Świetny ruch. Dobre drinki. Ustronne, intymne miejsce. Super.
- Byłaś tu kiedyś? - Tak.
- Mają dobre drinki? - Tak.
Witajcie. Z gazem czy bez?
- Poproszę z gazem. - Dla mnie bez.
Jak minął ci dzień?
W porządku.
Nagraliśmy odcinek Starcia babeczek.
W tym tygodniu byli u nas Jabbawockeez.
Kogo?
Tacy jedni. Tańczą i noszą maski.
Byli naprawdę nieźli.
Spoko.
A jak tobie minął dzień?
Jak zwykle. Spotkania i takie tam.
Dobrze.
- Wybrałaś wodę gazowaną? - Tak.
Ja wolę niegazowaną.
Czasem napiję się gazowanej z cytryną.
Lubię też niegazowaną. Obie są dobre.
Tak, obie są dobre.
Dobra, co potem?
Na kolację myślałem o czymś zabawnym, może mały grill.
- Nie pozwalam. - Dlaczego?
Upaprzesz się sosem. To nie wygląda uroczo.
Słusznie. Właśnie dlatego się naradzamy.
Co powiesz na kolację w Il Buco?
Perfetto. Makaron. Lubię to.
Weźmiemy kilka makaronów na spółkę?
Niezbyt lubię się dzielić.
Wolałabym zamówić coś dla siebie.
Jasne.
Ale polecają się dzielić. Jesteś pewna?
Tak. Zamówię rybę.
W porządku.
Tylko nie proś o gryza.
I tak ci dam.
Masz plany na weekend?
Idę na mecz Rangersów. Lubisz hokej?
Słyszałem o nim.
Nigdy nie widziałem meczu, nawet w telewizji.
- Ponoć to niezła zabawa. - To prawda.
Oglądałam różne sporty z tatą.
A ty? Oglądasz jakiś sport?
Nie.
Dziękuję.
Tutaj bez pytania nalewają niegazowaną. Interesujące.
Tak.
Dobrze, że nie dodają lodu. Czasem woda jest zbyt zimna.
Ta ma dobrą temperaturę.
Drinki, kolacja. Złapałem przynętę. Teraz mnie wciągnij.
Po kolacji powinniśmy pójść do mnie na drinka.
Chwileczkę.
Wspólny drink do podusi? Wspaniale!
Duży palec Arniego jest wrażliwy. Delikatnie, proszę.
Powtarzam to trzeci raz. Wybacz, stary.
Dzięki za kolację. Było świetnie.
- To fajna knajpa. - Tak.
Wpadniesz do mnie na drinka?
Chyba pojadę taryfą do domu. Jestem zmęczona.
- Jasne. - Tak.
Dziękuję.
Było miło!
Tak, było miło.
- Na razie. - Do zobaczenia.
Kurwa, było beznadziejnie.
Jak druga randka z Priyą?
Słabo. Rozmowa się nie kleiła.
Nie wezmę jej do Szefa Jeffa.
Weź ją. To niezła laska, a ty nie masz wyboru. Jesteś sam.
Chcę zabrać kogoś, z kim będę się dobrze bawił.
Może zaproszę mamę.
Jesteś frajerem? Nie możesz zaprosić mamy.
Przyjdą tam fajni ludzie.
Nie jesteś DiCaprio na Oskarach. Weź dziewczynę.
Wszystkie znajome mnie nie lubią. Albo ja ich.
Może Jennifer Lopez?
Skąd ci to przyszło do głowy?
Właśnie zerwała z tym tancerzem, Casperem Smartem.
Znam jej nianię. Jennifer pewnie ogląda Babeczki.
Szczerze wątpię.
Zaproś Priyę. Mam już dość tego tematu.
Pójdziesz ze mną wybrać odkurzacz?
Nie, wracam do domu.
Ja muszę cię wysłuchiwać, ale kiedy proszę o radę, ty się zmywasz?
Dobra, pójdę.
Nie, utnę sobie drzemkę.
Ładne mieszkanie.
Fajna impreza. Inaczej to sobie wyobrażałam.
Czego się spodziewałaś?
Nie wiem.
Hamburgerów i lasek w bikini.
- Dlaczego? - To Ameryka.
Tak w reklamach wyglądają wasze imprezy.
- Prawda. - Dev!
Cześć, Ravi. Co tu robisz?
Zaprosił mnie inwestor od Muskułów.
- Cześć, Ravi. - Cześć.
Dyrektor i ambasador marzeń w Muskułach z Mumbaju,
indyjskiej firmie produkującej najlepsze odżywki z ciecierzycy.
Francesca, Włoszka, żadnych firm.
Nieźle.
Widziała to.
Po chuj ci smoking?
A wy co tak na luzie? Miał być strój wieczorowy.
- Nie? - Nie.
- To kolacja. Po co wypożyczać smoking? - Kupiłem go.
Tylko to im zostało.
Za bardzo się wystroiłem.
Ktoś dał mi kluczyki. Wziął mnie za lokaja.
- Podacie więcej przystawek? - Ja tylko założyłem smoking.
- Nie pracuję tu. - Wybacz.
Poszukam gościa od kluczyków. Słuchajcie, czy ktoś nie mówi o Audi Q4.
- W porządku. - Dobra.
Przyjaciele, witajcie przy stole Jeffa.
Chciałbym rozpocząć od pytania.
Gdzie dziś jesteśmy?
U ciebie!
Spierdalaj, to pytanie retoryczne.
Nie jesteśmy u mnie. Zostaliśmy przeniesieni
na wzgórza Achando
w samym sercu Kraju Basków.
Właśnie sprawdziłem prognozę pogody.
Zapowiadają tornado iberyjskich smaków.
Chowajcie się, ludzie!
Dzięki za przybycie. Jedzcie!
Dev...
Miło cię widzieć.
Dzięki za przyjście. Kto to?
- Francesca. Dziękuję za zaproszenie. - Jeff Pastore, miło mi.
Zróbcie coś dla mnie.
Włóżcie to do ust.
Dobrze.
Powiedzcie waszą pierwszą myśl.
Pyszności.
- Szynka. - Wspaniale!
Bawcie się. Idę poudawać gospodarza.
Co słychać?
Gdzie twój smoking?
Poczułem się nieco zażenowany,
więc zdjąłem koszulę i marynarkę i schowałem pod zlewem w łazience.
Mogłeś je oddać do szatni.
- Kurwa, nie wpadłem na to. - Mam zioło.
- Zapalimy? - Pewnie.
Nie, muszę się pilnować i nawiązać trochę kontaktów.
Obczajcie wizytówki.
- Jest w kształcie twojego ramienia? - Cóż...
To prawdziwy, hinduski bicek mojego kumpla, Anusha.
Wyciska 70 kilo.
Trzymasz je w portfelu w kształcie bicka?
Wystarczy nam Raviego. Chodźmy.
- Mogę ją wziąć? - Pewnie.
Jest tam mój e-mail.
Cześć, ćwiczycie?
Patrzcie. John!
Odłóż ten deser i zagraj nam coś? Dobrze mówię?
Mam wyśpiewać sobie kolację?
Zdobył Oskara i myśli, że wszystko dostanie za friko.
- Żartuję. Kocham cię. Naprawdę. - Jasne.
W porządku.
Dedykuję tę piosenkę przyjacielowi
i gospodarzowi wieczoru, Szefowi Jeffowi.
- Mogę nagrać to na snapie? - Nie. Spadaj.
A zdjęcie? Jaki hasztag ma ta impreza?
- Odłóż telefon. - Spoko.
Żyj chwilą. Podoba mi się.
Co według ciebie robi tamten facet?
Ćwiczy jogę?
Chyba po prostu siedzi w dziwnej pozycji.
Nie o to chodzi w jodze?
Nie tylko.
Merda, skończyło się.
Co znaczy merda?
To po włosku „cholera”.
Jak w: „Cholera, skończyło się”.
W Modenie nie nauczyłaś mnie kląć.
Racja. Powinnam cię nauczyć.
Lekcja numer jeden.
Figlio di puttana, czyli skurwysyn.
Figlio di puttana!
Brutto cornuto.
- Co to znaczy? - To znaczy:
„Jesteś brzydki i zdradza cię żona”.
- W dwóch słowach? - Tak.
- Kiedy tego używasz? - Nigdy. To nieładnie.
Mówię: „Li mortacci tua”.
Co to znaczy?
„Wyjeb sam siebie i wszystkich zmarłych krewnych”.
Ostro.
Ja, gdy jestem zły, mówię: „Dlaczego taki jesteś?”.
- Jesteś zła. - Wcale nie.
Nie jestem zła. A może?
Jesteś słodka.
Zapomniałam, jak dobrze się razem bawimy.
Zostałam sama z Mario i Noną.
To nie to samo.
Ma bardziej krągłe policzki niż ja.
Mówię poważnie.
Brakuje mi ciebie.
Ja mam tu swoich kumpli.
Mnie też ciebie brakuje.
- Spróbuj tego wina. Jest pyszne. - Dobrze.
Smakuje jak stopy.
Oszalałaś?
Obrzydlistwo. Przepraszam, panie Jeff,
może pan spróbować tego wina i powiedzieć, co o nim sądzi?
- Assolutamente. - Grazie.
- Pachnie stodołą. Kiepskie. - Ty też oszalałeś?
A nie mówiłam?
Idę po jakieś wino, które nie smakuje jak stopy.
Mnie smakowało.
Muszę się zgodzić z twoją dziewczyną.
Jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Doprawdy?
Liczysz na więcej?
Nie, spotyka się z gościem o imieniu Pino.
Pino?
Źle na tym wyjdziesz.
- Co? - Widzę to.
Widzę, jak na nią dziś patrzysz.
Szykuj się, bo trafi cię strzała Amora. Wierz mi. Przeżyłem to.
Zależy mi na tobie.
Nie chcę, by ktoś złamał ci serduszko.
Szybkie pytanie.
Jaka jest różnica między ubikacją, łazienką a toaletą?
Znaczą to samo.
Wiem, ale którego określenia użyję, jeśli chcę zabrzmieć kulturalnie?
W eleganckim miejscu?
Powiedz: „Przepraszam, którędy do sracza?”.
Nie wierzę. Zabrzmiało niegrzecznie.
Hotel jest za rogiem.
Dziękuję.
Co za wieczór.
Nie mogę w to uwierzyć.
Nowy Jork, niesamowite jedzenie
i John Legend grający na pianinie.
Byłam w tym samym pokoju.
Zgadza się.
Szaleństwo.
Nikt mi w to nie uwierzy.
Świetnie się z tobą bawiłam.
Zrobimy coś jeszcze razem?
- Chcesz gdzieś jutro wyskoczyć? - Pewnie!
Nie.
Mamy iść gdzieś z Pino.
Wyjeżdżamy w niedzielę,
więc chyba następnym razem. Dobrze?
Dobrze.
Dobranoc.
Buona notte.
Proszę jechać dalej.
Dzięki za świetny wieczór. Zazdroszczę poduszce, która cię utuli.
Dziękuję.
Napisy: Gabriela Deryło